De taal van het lichaam
Ons lichaam is voortdurend in beweging. Soms is die beweging duidelijk voelbaar. De adem stroomt vrij, het lichaam beweegt gemakkelijk en er is een gevoel van ruimte.
Op andere momenten laat het lichaam iets anders zien. Een schouder blijft gespannen, de kaken zijn stevig aangespannen of de buik voelt hard aan. Er kunnen ook gebieden zijn waarmee het contact minder aanwezig lijkt. Alsof een deel van het lichaam stil is geworden of zich moeilijk laat voelen.
Alles wat het lijf laat zien is niet goed of fout. Het verteld simpelweg iets over de manier waarop het lichaam zich door de tijd heen heeft georganiseerd.
Het lichaam probeert voortdurend een evenwicht te vinden tussen openen en beschermen.
Het lichaam draagt ervaringen
Gedurende ons leven doet het lichaam voortdurend ervaringen op. Sommige ervaringen voelen veilig en ondersteunend. Andere zijn ingrijpend, overweldigend of vragen veel van ons aanpassingsvermogen.
Het lichaam reageert daarop op een intelligente manier. Soms ontstaat er meer spierspanning. Soms wordt de adem oppervlakkiger. Soms lijkt een deel van het lichaam zich juist wat terug te trekken uit de directe ervaring.
Sommige delen van het lichaam dragen al lange tijd spanning. Dit kan zich laten zien als een gebied dat voortdurend alert aanvoelt, als verstilling of als een plek waarmee tijdelijk minder contact aanwezig is.
Het laat zien hoe het lichaam zich heeft aangepast aan wat het op dat moment nodig had. Bijvoorbeeld het 5 jarige kind wat zichzelf moest vermannen, verharden of terugtrekken om zichzelf staande te houden. Het zijn delen die zijn ontwikkeld vanuit het jonge brein om te ‘overleven’. Het ‘verhaal’, de ’emotie’ is nog altijd aanwezig in dit gebied. Het had ooit een belangrijke functie.
Wanneer er weer ruimte ontstaat
Het lichaam blijft zich gedurende het hele leven aanpassen. Wanneer er meer veiligheid, rust en aandacht ontstaat, kan ook het lichaam weer nieuwe mogelijkheden ontdekken.
Soms wordt de adem dieper, ontstaat er meer zachtheid. Een gebied dat lange tijd nauwelijks voelbaar was langzaam weer onderdeel van de lichaamsbeleving.
Het lichaam hoeft daarbij niets te forceren. Verandering ontstaat vaak stap voor stap, precies op het tempo dat het lichaam kan dragen.
Dat maakt het lichaam veerkrachtig. Het is voortdurend in beweging en blijft zich ontwikkelen.
Belichaamde oefening
Neem een paar minuten de tijd om rustig te zitten of te liggen.
Breng je aandacht naar je lichaam.
Merk op welke gebieden gemakkelijk voelbaar zijn.
En welke gebieden minder duidelijk aanwezig lijken.
Blijf vervolgens een paar ademhalingen bij één van die plekken.
Niet om iets te veranderen.
Alleen om waar te nemen.
Welke sensaties zijn er aanwezig?
Voel je warmte of kou?
Beweging of stilte?
Ruimte of stevigheid?
Laat alles welkom zijn.
Je oefent in het ontmoeten van je lichaam, precies zoals het zich vandaag aan je laat zien.
Reflectie
Neem na de oefening rustig de tijd om te schrijven.
Reflectievragen
- Welke delen van mijn lichaam voelen vandaag levendig en aanwezig?
- Zijn er plekken waar ik minder gemakkelijk contact mee maak?
- Wat verandert er wanneer ik met aandacht bij zo’n plek aanwezig blijf, zonder iets te willen veranderen?
- Hoe verandert mijn kijk op spanning wanneer ik haar zie als een manier waarop het lichaam zich heeft georganiseerd?
- Wat neem ik uit dit hoofdstuk mee in mijn eigen proces?
Integratie
Het lichaam vertelt voortdurend een verhaal.
Niet alleen in woorden, maar ook in adem, houding, beweging en stilte.
Door spanning en verstilling met nieuwsgierigheid te ontmoeten, ontstaat een andere manier van kijken. Je ontdekt dat het lichaam zich steeds opnieuw probeert aan te passen aan wat het leven vraagt.
Vanuit dat besef groeit vertrouwen in de intelligentie van het lichaam en ontstaat er ruimte om steeds opnieuw thuis te komen in jezelf.
