Misschien heb je jezelf tijdens deze opleiding weleens vergeleken met een medestudent.
Je bewonderde de rust waarmee iemand een behandeling gaf. Of de vanzelfsprekendheid waarmee een ander haar handen liet bewegen. Misschien raakten de woorden van een medestudent je diep of zag je iemand werken op een manier waarvan je dacht: dat zou ik ook willen kunnen.
We leren door elkaar te ontmoeten.
We laten ons inspireren door elkaar.
We ontdekken nieuwe mogelijkheden doordat we zien hoe verschillend iedere vrouw begeleidt.
Juist daarin schuilt een prachtige uitnodiging.
Om steeds opnieuw terug te keren naar jezelf.
Binnen Wombodiment geloven we dat iedere practitioner een eigen kwaliteit meebrengt. Een manier van aanwezig zijn die langzaam zichtbaar wordt naarmate je meer ervaring opdoet en steeds dieper thuiskomt in jezelf.
Dat noemen we jouw unieke medicijn.
Je unieke medicijn is veel meer dan een techniek.
Het leeft in de manier waarop jij een ruimte binnenkomt.
In de kwaliteit van jouw aanwezigheid.
In de rust die je uitstraalt.
In de woorden die je kiest.
In de stilte die je durft te laten ontstaan.
In de manier waarop jouw handen aanraken.
Het groeit in iedere ontmoeting.
Iedere behandeling leert je iets.
Iedere vrouw die je begeleidt, laat jou iets zien.
Langzaam ontstaat er een manier van werken die helemaal van jou is.
Voor de één leeft dat in een diepe rust waardoor een vrouw zich onmiddellijk veilig voelt.
Voor een ander in een warme, open ontmoeting waarin alles welkom is.
Sommige practitioners voelen haarfijn aan wanneer stilte meer zegt dan woorden. Anderen begeleiden moeiteloos met beelden, adem, systemisch bewustzijn of rituelen. Weer een ander brengt lichtheid en humor, waardoor spanning als vanzelf zachter wordt.
Al deze kwaliteiten zijn waardevol.
Juist de diversiteit maakt Wombodiment rijk.
Voor mij leeft mijn medicijn onder andere in het communiceren met het lichaam. Ik nodig vrouwen regelmatig uit om met hun aandacht naar binnen te reizen en van binnenuit contact te maken met een gebied in hun lichaam. Beelden, visualisaties en innerlijke reizen ontstaan daarin vaak als vanzelf. Ook de rebozo vormt een natuurlijk verlengstuk van mijn handen en ondersteunt de taal waarmee ik het lichaam uitnodig om zich uit te drukken.
Dat is mijn medicijn.
Het is ontstaan door jaren van ontmoeten, oefenen, luisteren en vertrouwen.
Jouw medicijn zal een eigen vorm krijgen.
Misschien ontdek je het al tijdens deze opleiding.
Misschien ontvouwt het zich pas na tientallen of honderden behandelingen.
Beide dragen hun eigen wijsheid.
Binnen Wombodiment leiden we daarom geen practitioners op die allemaal op dezelfde manier werken.
We begeleiden vrouwen die hun eigen begeleiderschap leren belichamen.
Dat vraagt vertrouwen.
Geduld.
Nieuwsgierigheid.
En vooral de bereidheid om jezelf steeds opnieuw te ontmoeten.
Want terwijl jij vrouwen begeleidt op hun reis naar binnen, maak je zelf diezelfde reis.
Ook jij blijft groeien.
Ook jouw handen blijven leren.
Ook jouw hart blijft zich openen.
Misschien kijk je over een paar jaar terug naar deze opleiding.
Je herinnert je de eerste behandelingen.
De momenten waarop je twijfelde.
De keren dat je zocht naar de juiste woorden of je afvroeg of je het goed deed.
En dan ontdek je hoeveel er onderweg in jou is gegroeid.
Je handen zijn zachter geworden.
Je aanwezigheid is dieper.
Je vertrouwen is groter.
En jouw eigen manier van begeleiden is langzaam zichtbaar geworden.
Dat is de ontwikkeling waar Wombodiment over gaat.
Steeds opnieuw thuiskomen in jezelf, zodat jouw manier van begeleiden een natuurlijke uitdrukking wordt van wie jij bent.
De wereld heeft geen behoefte aan een tweede Manon Abrahams.
Zij verlangt naar practitioners die hun eigen medicijn durven belichamen.
Misschien is dat wel de grootste uitnodiging van deze opleiding.
Dat je steeds opnieuw thuiskomt in jezelf.
Want juist daar ontstaat de meest oprechte vorm van begeleiden.
🌿 Reflectieoefening | Ontdek jouw medicijn
Neem een rustig moment voor jezelf.
Sluit je ogen en denk terug aan de afgelopen maanden.
Aan de behandelingen die je hebt gegeven.
Aan de oefeningen die je hebt ontvangen.
Aan de momenten waarop je geraakt werd of waarop iets ineens vanzelf leek te gaan.
Vraag jezelf vervolgens af:
- Wanneer voelde ik mij het meest mezelf als practitioner?
- Welke kwaliteit kwam op die momenten vanzelf naar voren?
- Wat ontvangen vrouwen steeds opnieuw wanneer zij door mij worden begeleid?
- Welke kwaliteit wil ik de komende jaren verder laten groeien?
Schrijf daarna een brief aan jezelf.
Niet aan de practitioner die je ooit hoopt te worden, maar aan de practitioner die vandaag al in jou leeft.
Erken wat er is gegroeid.
Spreek je vertrouwen uit in alles wat zich de komende jaren verder mag ontvouwen.
Bewaar deze brief.
Lees haar opnieuw wanneer je terugkijkt op de eerste jaren van jouw praktijk.
Misschien ontdek je dan dat jouw unieke medicijn al die tijd rustig met je is meegegroeid.
